gizemli kedi

kitaplar

2011-11-13T21:20:00.000+01:00

Cumartesi 100 km yapip kitap fuarina gittik. Bir suru cici kitap ile donduk.Listeyi daha sonra paylasmak gerek.

birdy

2011-11-09T23:21:00.002+01:00

Ilk defa tiyatroya gittik. Birdy guzel bir oyundu. Uskudar Tekel sahnesi de gayet guzeldi.

film listesi

2011-11-07T09:47:00.013+01:00

Bugünlerde izlediklerimiz...

zencefil ve yemekler

2011-11-06T19:47:00.001+01:00

sağlıklı beslenmece yapık Cumartesi günü.

pırasalı kiş
yeşil lazanya
karışık salata
elma suyu
soda

Pazar ise evde mutfak başındaydık:

patates salatası
yeşil salata
misket köfte

Pazartesi kahvaltı Bolu Köy Kahvaltıcısındaydı.
Akşam Eto levrek pişirecek, Şarap Pamukkale Trio

bit pazari planlari

2011-11-06T15:55:00.000+01:00

View Flea Markets in a larger map

Çocuğun öyküsü

2011-07-22T21:14:00.001+02:00

Urladayim tek başıma ama aslında tek değil. Ilkler yaşanıyor, düşünceler... Sadece bir cuma sıradan oysa, otoyolda araba uğultuları çeşme yolcuları ve sirdas ağustos böcekleri. Yıldızları dinleyeceğim ben gözlerimi kapatıp bu gece... Yan ım da sını z, bil-i-yorum.

Posted via email from peixesloucos's posterous

Reading

2011-07-05T23:01:00.001+02:00

After finishing short stories of Bilge Karasu I am enjoying Elveda Bodrum of Cahit Kayra. Your hands touched this pages, I remember finding this copy from eBay.

Posted via email from peixesloucos's posterous

IV

2011-06-26T19:52:00.001+02:00

Posted via email from peixesloucos's posterous

love is

2011-02-06T01:17:00.001+01:00

Saturday night was some fine super8 night. I just watched two reels of (300 ft each) family made super8 films.

First I been to Ibiza (1974) and then to Sicily (1973). I will post some interesting snapshots from the movies projected in my living room.

Posted via email from peixesloucos's posterous

hasta kediler

2011-01-07T16:11:00.000+01:00

iki kedi sifayi kapti, 39 derece ates, antibiotikler degil ilaclar. yanyana uykudur.

film izlemece

2010-12-19T15:53:00.000+01:00

dun mina vaganti bugun de the social network'u izledik.

ege'de

2010-08-04T15:28:00.002+02:00

aegean from Ethem Pekin on Vimeo.

ormanda

2010-06-30T17:28:00.001+02:00

Biz ormani cok seviyoruz…

See and download the full gallery on posterous

Posted via email from peixesloucos's posterous

kokla

2010-06-07T17:23:00.002+02:00

kokla kokla, bir daha bulamazsin.

kettering

2010-04-11T11:44:00.000+02:00

The Antlers - Kettering (music video) from David Todd Larsen on Vimeo.

remembrance

2010-04-08T16:32:00.002+02:00

Balmorhea - Remembrance from kakofoni on Vimeo.

dört

2010-04-08T12:42:00.000+02:00

Haftanın, ayın, yılın en gizemli günü...
Japonya'da Buddha'nın doğumgünü 8 Nisan'da kutlanıyormuş.
Bir sürü çirkinliğin öne çıkıp bizi esir aldığı şu günlerde çiçek festivali ile süslenen bir gün olması çok güzel.

asktan öte

2010-03-26T01:42:00.002+01:00

kikita demir demirkan'dan bu sarkiyi dinlememis soyledi.

Acts of Man

2010-03-25T12:27:00.004+01:00

senfoni

2010-03-25T12:18:00.000+01:00

Babama 60. yaş hediyesi Kodak photobook hazırlarken önüme çıktı Turgut Uyar'ın Senfoni şiiri. Beğendim...

Önce sesin gelir aklıma
Çaresiz kaldıkça hep seni düşünürüm
Güzel olan, dolgun başaklardaki sarışın sevinçli
Sonra cumartesi günleri gelir
Sonra gökyüzü gelir hemen kurtulurum
Bir yağmur yağsa da, beraber ıslansak.

Kırk kere söyledim bir daha söylerim
Savaşta ve barışta, karada ve denizde,
Düşkünlükte ve esenlikte
Zamanımız apayrı bize göre
Yanyana olduk mu elele
Aç kalsak ağlamayız biliyorum.

İçim güvercinleri okşamış gibi rahat
Sen yanımdayken ister istemez
Geniş meydanlarda akşam üstleri
Üstüste üç kere deniz, üç kere çınarlar.

Sen yanımdayken ister istemez
Uzak ırmakları hatırlıyorum.

Arasıra düşmüyor değil aklıma
Yabancı kadınların sıcaklığı
Ama Allah bilir ya, ne saklıyayım
Yanında ihtiyarlamak istiyorum...

tatilde

2010-01-12T23:33:00.002+01:00

...havaş, fortis, fish of north, beyoğlu, galata, karaköy, bidav, super8, ortaköy, tramvay, robinson, cadde, sarman, köprü, trafik, 500 days of summer, cumhuriyet meyhanesi, rakı, fındık votka, ağzım pis, tost bas, coconut tree, hangover, pallodium, sahan, berber, şurup, waltz with bashir, bamtur, metrobüs, dolmuş, ayvansaray, fener, balat, sur tatlısı, book club, piç etmek, yağmur, kar, izmiriz, banka, dr dayı, dede, kalp, küçük park, bornova, sarıyer, canım ailem, dvd, kemeraltı, otobüs, best buy, kaymak, bal, bavul tekerleği, istanbul üniversitesi, sirkeci, lubitel, kristal, hayyam, 501, zara, kırmızı battaniye, ted kolejliler, yılbaşı, hindi, tuzluk, eşofman altı, şahin iç giyim, kanyon, yahşi batı, d&r, twillight, emirgan, mehtap, kahvaltı, istanbul modern, bulut, güneş, easy virtue, cips, clinica, kan, astoria, sultan ahmet, tünel, cemilzade, lokum, lazanya, attonement, iş bankası, metis ajanda illallah 2010...

se-kiz

2009-12-07T23:35:00.000+01:00

yamashita & kobayash

Three Rounds and A Sound

2009-12-07T22:12:00.002+01:00

Dolunay

2009-12-02T22:40:00.001+01:00

Bugün dolunay,
minik gizemli kedi kurt adamdan korkar.

Sebebimsin

2009-11-24T17:27:00.000+01:00

Dolmuş şoförü olmak istiyorum İstanbul Yukarı Sağmalcılar hattında çalışmak.
Sebebimsin yazmak istiyorum arkasına dolmuşun.

foto: tcp909

Kedi Kültür Sanat Merkezi

2009-11-24T17:10:00.001+01:00

MI-GROS

2009-11-18T22:39:00.000+01:00

Bunu paylasmadan edemedim. Bruksel'in cakma MIGROS'undan aburcubursal bir alisveris sonrasi.

Domuz gribi ve kediler

2009-11-04T22:20:00.000+01:00

Iowa Eyalet Üniversitesi Veterinerlik Fakültesinde tedavi edilen 13 yaşındaki kedinin iyileşmekte olduğu belirtildi.

Kediyi tedavi eden Dr. Brett Sponseller, kediyle aynı evde olan üç kişiden ikisinde, kedi hastalanmadan önce grip benzeri semptomlar görüldüğünü söyledi.

Sponseller, insanlardan evcil hayvanlara grip geçmesinin bilinen bir durum olduğunu, ancak ilk kez bir kedide domuz gribi tespit edildiğini belirtti.

kaynak: ntvmsnbc

Ebedi aydinlik

2009-09-10T14:54:00.008+02:00

Geçen sene yazmıştım uzun uzun. Yine mevsimlerin değiştiği bu sevimsiz ay ve güneşsiz bir gün; evdeyim. Saat 15'e geliyor. Dön diyememiştim altı sene önce tam bu dakikalarda, aydınlığa doğru çırpan o kırılgan kanatlarını görünce. Şimdi derin mavilerdesin ve o başucumdaki kafes seninle olan anılarla dolu. Biliyor musun rüzgar saçlarını savururken bir delikanlı ile babası göz yaşlarını siliyor imbata karşı...

MONO - Everlasting Light LIVE IN NYC from SeattleShowGal on Vimeo.

Lokum çimlerde

2009-08-22T10:27:00.003+02:00

minik kedilerin ege tatili

2009-08-17T21:27:00.001+02:00

tatil programi

2009-06-19T11:21:00.003+02:00

evet, tatil vakti geliyor...
kuzey ege,
ilk duragimiz foça: bülbül yuvasi

oradan kalem adasi

ve parkur cunda'da sonlanacak.

yaticaz kalkicaz

2009-06-10T23:07:00.000+02:00

Yatıcaz kalkıcaz

Yatıcaz kalkıcaz

Yatıcaz kalkıcaz

Yatıcaz kalkıcaz

Yatıcaz kalkıcaz

Yatıcaz kalkıcaz

Yatıcaz kalkıcaz

Eto geliceeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeek

Oleeeey...

¿

2009-05-19T22:11:00.003+02:00

yarın neler olacak?

hayattan ne istiyorum?

uzunca bir süredir pratik konularda hep kısa vadeli düşünmek zorundayım. türklere mahsus gibi ama her işi son dakikada yaptığım için de olsa gerek bu soruları sormaya devam edeceğim.

dönem dönem herkes sorgular kendini, yaptıklarını. hele bazen bu sorgulama derinleşir, hayatı sorgulamaya doğru evrimleşir. işte bu çok yorucu bir iştir.

bundan dört yıl kadar önce ne yapmak istemediğimi düşünmeye karar vermiştim. hayat süprizlere çok açık, bir şeyi çok istemek, bir şeyi çok planlamak zaman zaman hayalkırıklıklarına yol açar. o yüzden istemediklerimi belirleyip bunlardan olabildiğince uzakta durarak hayatı akışına bırakmak bir seçenek. belki en ekonomik olanı.

peki hayattan ne istediğini bilmek, yarın neler olacağını bilmek bazı şeyleri değiştirir mi? bilen ve bilmeyen iki kişiden hangisi daha mutludur? belki de bu soruyu bir kedinin gözünden bakmak da fayda var. az sonra önüne maması, suyu konacak ve karnı doyduktan sonra bol bol okşanıp oynanılacak olan kedi mutludur. diğer tüm sorular birer soru işaretinden ibaret...

bir kaç ay sonra işim olup olmayacağını henüz bilmiyorum. hangi ülkede ve şehirde olacağımı da. ama en azından bu ikinci konu netleşmiş olacak ilkine bağlı olarak. yapmak istemediklerimi elimden geldiğince eleyerek iş başvurularını sürdürerek bir şeyler yakalamaya çalışacağım elbette. ama okumaya, yazmaya, gözlemlemeye ve fotoğraflamaya devam edeceğim. tüm bunlardan önemlisi artık sevdiğimle birlikte olacağım. fazla bir seçenek yok ve tek bir isteğim olunca olasılık hesaplarını yapmak için ileri matematik bilgisine gerek yok. ya birlikte olacağız, ya da birlikte...

iki kedi birlikte olduğunda, karınları tok ve uykuları da tam olduğunda, onların yuvalarında bu hayatın getirdiği sıkıntılar ve sorular anlamını yitirecek.

yatıcaz kalkıcaz, yatıcaz kalkıcaz... biraz daha dayanmamız gerekiyor sadece. o minik gizemli kedi ki bu dünyada tanıdığım en güzel ve başarılı pembe hayalleri düşleri kurabilme yeteneğine sahip olan, bu hiç de zor değil. 2006'nın o bahar akşamında içimde hissettiğim bir sıcaklıktı bu. o günden beri hayat ile ilgili sorular, sıkıntılar yaşadık. yarın da yaşayacağız. ama işte o zamandan beri giderek büyüyen o bağ, sevgi ve aşk bu kedilere güç veren.

trois

2009-04-08T16:52:00.001+02:00

on dit que l'amour dure 3 ans mais ce n'est pas vrai pour eto et gizmo

mart tatili

2009-03-22T21:03:00.001+01:00

iki kedi bu sefer brüksel'in altini ustune getirdi.
9 tane dolu gun, brüksel, gent, leuven derken zip zip zipladilar. bit pazarlari, yemekler, kahvaltilar, kanal turlari, uzun ve yorucu yuruyusler, alisverisler, filmler ve hatta eto icin dersler yaptilar...

lokum

2009-03-08T00:57:00.001+01:00

fofo lokum eto

2009-02-23T00:40:00.000+01:00

14 şubat

2009-02-14T16:00:00.002+01:00

minik kediler,
aşk kedileri...
bugün hem de cumartesi,
çok geç yatıp,
çok eğlenme günü!!!

beyaz

2009-02-12T00:45:00.001+01:00

11 şubat

2009-02-11T00:01:00.000+01:00

pasta mevsimi geldi, yaşasın!!!

leo için gece şarkısı

2009-02-10T22:43:00.003+01:00

gece çok yaramazdııııın,

ama çok tatlıııydıııın...

sekiz

2009-02-08T15:02:00.002+01:00

poster: David Friedman

hymn to the immortal wind

2009-02-07T01:37:00.002+01:00

cat bus

2009-02-07T01:24:00.003+01:00

uykusuz

2008-11-30T15:28:00.000+01:00

Gecelerim uykusuz,
seninle uyumak istiyorum deliksizce sadece...

bigudi

2008-11-20T18:33:00.001+01:00

bigudili kikitam

supangle

2008-11-09T12:56:00.002+01:00

hayır, supangle tarifi vermeyeceğim zaten dr. oetker toz karışım ile yaptım. ama üzerindeki e & g harfleri için özendim, konsantre süt kullanarak. hmmm lezziz, ham diye yerim hepsini...

pembe kapı

2008-11-02T11:16:00.005+01:00

bir anda parladı gökyüzü.
beyaz günün rengi.
rahatsız edici bir temizlik, hijyen ve sessizlik.
göremiyorum seni ve kendimi,
seçemiyorum yürüdüğüm yerleri.
ellerimle yokluyorum etrafımdakileri.
kalbim hızla atıyor olmalı şimdi,
koltuk altlarım ise terden sırımsıklam.
oysa çıplak vücudum ama üşümüyor ruhum.
kara güneş gözlüklerim var,
gözlerimi gözlerinde saklayan.
derken bir sis perdesi kaplıyor ortalığı
ve bulutlar yeryüzünde vals etmeye başlıyor.
ayağım takılıyor ve kapaklanıyorum.
gözlerimi açıyorum,
yerde pembe bir kapı.
dudaklarına iki minik öpücük bırakırken,
kapı aralanıyor.
dudaklarının pembesi kapınınki.

merdivenlerden iniyorum,
burnumda bir çilek kokusu.
uçsuz bucaksız tarlalar.
dudaklarındaki öpücüklerin bıraktığı
çilekli süt tadı.
yürümeye devam ediyorum tarlada.
ayağımda kahverengi tokyolar
ve üzerimde mayom.
yuvarlak çakıl taşlarının çıkardığı sesler.
çilek tarlasının ortasındaki köylü kadınları.
iki kız omuzlarında kemanları
ve bir çocuk çellosu ile derin sessizliği bozuyor.
kulağımda kıkırdıların.
kafamı kaldırıyorum,
güneş aralanıyor bulutlar ve sis perdesinin ardından.
yüzün bana gülümsüyor.
önce dudakların,
sonra burnun
ve gözlerin.
çilek tarlasının etrafında dolanan patikada
bisikletin ile çıkıyorsun karşıma.
belki aynen filmlerdeki gibi bir sahne,
yakışıklı oğlan çocugu ve güzel kız.
kavuşacaklar...

bir anda parladı gökyüzü.
kara günün rengi.
tümseklerden titreyen otobüs,
istanbul trafiğinin sesi ve pisi.
ama karşımda sen,
güzel kız.
pembe kapının ardındaki gizem'li dünyam.
aynen filmlerdeki gibi,
büyük bir aşk ve kavuşan iki minik kedi.

13, ekim 2008
havaş

sincap

2008-10-22T18:42:00.002+02:00

yazacaklarim var. ekim 2008 istanbul tatilini, oncesini, sonrasini ve elbette o anlarini...

opucukler dudaklarinda, bal kokan yastiklarin yumusakliginda, en guzel huzurlu ruyalarla...

az once leonidas'ta cikolata aliyordum londra'ya giderken goturmek uzere. vitrinde son kalan sincabi kaptim. senin gibi tatli olmayacak belki ama hapur hupur isiracagim az sonra...

minik kedilerin ölüdeniz tatili

2008-09-20T14:36:00.001+02:00

meşe palamutu

2008-09-19T17:04:00.001+02:00

minik sevgilim.
seni çok özledim.
gelicem yanına,
çok az sonra.
birlikte çok eğleneceğiz,
ağaçların tepesinde gezeceğiz,
ve meşe palamutu toplayacağız.

minik kedinin peşinde - bir istanbul masalı

2008-09-11T00:33:00.002+02:00

5

2008-09-09T23:02:00.004+02:00

tam beş yıl öncesi, şnorkelli balıklı defterin ortalarındaymışım ozaman.
iki ayrı yaprak da var o defterin sonunda, arasında iki fotoğraf fotokopisi, bir not kağıdı ve saatli maarif takvimi yaprağı.
10 eylül 2003 çarşamba, yılın 253. günü, haliç köprüsünün açılışı ve türkiye'de ilk defa telgraf haberleşmesinin başlangıcı.
tatlı dili olanların dostları her gün biraz daha artar demiş hz. ali.
o gün yemek yapanlar bamya, pilav, salata ve muhallebi mi yaptı bilmiyorum ama ben bir şeyler yazıyordum izmir'deki evin oturma odasında.

08/09/2003
00:28
şu an, şu son bir iki gündür..
duyduğum bir kaç sözcük var sadece...
kaldır, yatır, uyut, uyandır beni...
...
bir hafta daha geride kalırken..
...
elimde burnu kaybolmuş pinokyo,
gepetto'yu arıyoruz...

bakalım yeni hafta dertlerimize çare getirecek mi?

08/09/2003
23:27
yatma vakti, haftanın geride kalan ilk günü...
dolunaya iki gece kala, serince bir izmir akşamı...
sessizlik, biraz da sensizlik...
tam bir yıl önce tanıştığım babamın gözyaşları...
yine bu gece karşımda,
sürdürdüğümüz umutlar...
tam karşımızda bizi bekleyen gerçekler...

kayboluş, büyük özlem ve o mecburi keşkeler...
eski kartpostallar, yıllar...
tozlu ellerim, beni bekleyen fotoğraflar...
o hep taze kalan ve kalacak olan güzel ölümsüz anlar...

ve ucundan yakalayabildiğim şimdiki zaman...

burnu hala kayıp olan pinokyo...
görmek istediğim düşler, gitmek istediğim ülkeler...
tatmak istediğim yemekler, içmek istediğim şaraplar...

ve yine dönüp dolaşıp karşılaştığım bu gerçekler...

yoo, hayır dibe vurup orada takılıp boğulmayacağım...
babamı da elinden tutup yukarı çıkaracağım...

bundan böyle hep bir gülümseme olacak,
paylaşılan az ve öz, bize özel zamanların hatrına...

yaşanılacak, yaşatılacak günlere sevgiyle.

10/09/2003
00:32
saat gece yarısına yaklaşıyor...
perşembe dolunay ve daha iki gece geçmesi gerekiyor...
peki ya, yeni ay...
bir onbeş gün daha... mı?

takvimden yağraklar çok zor düşüyor...
yerlerde tozlu sayfalar, buruşuyor...

şimdiden kapladı bir karanlık etrafımı...
bir anda başlıyor fırtına ama sadece
sağanak gibi yağıp kesiliyor gözyaşları...
ileride neler olur bilemiyorum...
...
hiç kimse bilmiyor...
bir gerçek, dev bir kaya gibi burnumun dibinde...
şaka hiç değil... bir rüya da değil...

ağzından çıkan sözcükleri not alıyorum...
yüzlerce öpücük kondurmak istiyorum...
şu anı ölümsezliştiriyorum, o güzel günlerimiz gibi...
ve babacığıma destek oluyorum...
sonuna kadar çünkü evet bir son var ve bize çok yakın...

10/09/2003
16:34
herşeyin bir sonu varmış...

bunu bana sen öğrettin anneciğim...

ve herşeyin sonu, bir başlangıçmış...

11/09/2004
02:11
dokuzuncu ayın, onuncu günü... son üç yaprak, ve geride kalan tam bir yıl. belki de göz açıp kapanıncaya kadar hızlı geçip giden bir yıl...

yeni insanlar, yeni arkadaşlar, yeni yemekler, yeni ev, yeni bir şehir, ülke, dil, ilk defa iş...
ve şimdi peşinde koştuğum planlar, umutlarım, ellerimin arasında tuttuğum hayatım...
uykusuz geçen geceler...
yıldızları benden alan bulutlar, yüzüme çarpan yağmur damlaları.
bazen marketete inceleyip bulduğum son kullanma tarihi oyunları, bazen çantamdan çıkardığım kağıt mendiller, bazen o yeşil ilaç çantasından çıkardığım ihtiyacımı gören ilaçlar, bazen bazenler...
...
bir çift parıldayan yeşil göz, şimdi gökteki en ışıldayan yıldız...
kutup yıldızım, bulutlar beni senden ayırsa bile oradasın her zaman...
...
dün bana göz kırpan yeni ay ile gülümseyen yıldızlar hep benimle...
her gün sona erişinde, yatağına uzanan bu küçük prens gözlerini kapatıp dualarını ettiğinde işte o zaman herşey kaldığı yerden devam ettiğini daha net görüyor...

08/09/2005
yıldızlar...

artık yattığım yerden görebiliyoruım o çok özlediğim yıldızları. herbiri ufak parmaklarımın ucu kadar yakın; oysa milyarlarca yıldızdan sadece bir tanesi bakıyor bana. acaba hangisi? ay dünyaya, güneşten aldığı ışığı yansıtıyor. bence yıldızlar yüzümüzdeki gülümsemelerden. işte bu gece gülümseme eksik ollmasın yüzümüzden. gülümsedikçe en çok parıldayan, işte o aranılan...
yeni güne...

08/09/2005
eylül...

bu mevsimi pek sevemedim gitti. içinde hep bir bitiş olan bir hikaye. iki gün sonra takvimlerden yine bir yaprak kopacak sessizce. o derin çığlık bozacak, devrilmiş kum saatinin sessizliğini.
iki yıl oldu diyeceğiz, ne değişecek...
aslında neler değişti bu iki yılda?
farklı güneş gözlüğü takıp, farklı t-shirtleri mi giymeye başladım sadece? yoksa farklı sokaklarda mı atmaya başladım adımlarımı. farklı yemekler yapmayı öğrendim, farklı kitaplar okudum. ya farklı insanlar ve kültürler. farklı ülkeler gezdim ve farklı ülkelerin farklı şehirlerinde yaşadım. farklı işler, farklı uğraşlarla ilgilendim. farklı anahtarları taşıdım cebimde, farklı kapıları açtım.
şimdi yıldızlara karşı soluklandığım bu gece sordum kendime bütün bu yaşadıklarım çok mu farklı yaptı beni. kocaman bir hayır.
o son veda başucunda ve ilk saatlarin geçirdiğim koltukta yazdığım sayfalar...
bütün bu farklılıklara rağmen yine sararıp kaldırımlarla buluşuyor o yapraklar.
yine erken kararıyor hava ve yine güneş daha az yakıyor yüzümü... yine boşalıyor plajlar ve yine toplanıyor okul çantaları... yine, hayat devam ediyor, güçlü olmalıyız koca yalanının ardına saklanıp atıp tutuyor bu deli oğlan.
yine yeniden paylaşılan o tatlı ve özel anlar tekrar tekrar kapalı gişe oynuyor gecelerimde.

zaten farkında olunca o milyarlarca yıldızdan en parlağının benim karanlık gecelerimi aydınlattığını, matematikten öte hiç bir anlamı kalmıyor bu takvimlerden kopan yapraklar ile tuttuğumuz yıl hesaplarının...

10/09/2006
metis ajandası

varese'den milano'ya geçiş.
yollardayım.
kanatlanışın üçüncü yılı.

29/10/2006
geçip giden...

yepyeni bir mevsim öncesi. kuru yaprakların kaldırımlar ile olan sarı tangosu. sokak aralarından birdenbire çıkıp yüreğimi ürperten deli rüzgarlar. takvimden kopan yapraklar, ajandanın dolan sayfaları...
ağustos sonu-eylül başı türkiye tatili. ilk'ler, kimbilir belki sonlar. güzellikler, umutlar, heyecanlar, korkular, sessizlikler ve dolu dolu geçen doya doya geçen günler-geceler.

yeni projeler. fransızca ve flamanca kursları.
çağla ve riccardo'nun varese'deki düğün partysi ve milano gezisi.
fofocuk ile lille, maastricht ve brüksel'i içeren yoğun gezi programı ve evimde ilk ağırladığım ziyareti.
yarım yılı geride bıraktığım gizem'li hayatım.

ama yine de , ah o benim birtürlü sona erdiremedğim, o benim bir türlü vazgeçemediğim, ah o benim hiç bir zaman geride bırakamayacağım o muazzam özlem ve yalnızlık duygusu. artık dokunamadıklarım, kadınlarım, hayatım. ve şimdi tek tek soru işaretlerinin söndüğü şu günlerde tek tek yakıyorum vanilya kokulu mumları.

biliyorum yaşanılacak çok daha güzel günler-geceler var.

24/09/2007
18:03 kısalan günler

gizemli tatilim ile 2007 yazını da geride bıraktık.
oldukça stresli geçen haziran sonu-temmuz başı iki sınav ve ekonometri ile cebelleştiğim bir yaz idi.
istanbul, izmir, çeşme ve kaz dağları.
bir yandan fofocuk ile urla turları ve temmuz sonu düşüp beyin kanaması geçiren dedem ile umut dolu birliktelikler.
geçip giden günler...

büyük bir hız ile yaklaşmakta olan bir kış var. renkler ile olmasa da götürdükleri nedeni ile hiç de haz etmediğim bu mevsimin içinde bulunuyoruz.

ama yine de saklanabileceğim, kaçıp kendime gelebileceğim, gerçek mutluluğa uzanıp dokunabileceğim gizem'li bir dünyam var. aynı yıldızların örttüğü bir dünya. farklı bulutların altındaki farklı çatıların altında iki büyük yürek aynı gelecek için, aynı umutlar ile nefes alıp vermekte.

gri bulutlar. başarısızlıklarım, korkularım ve hatalarım. herşeye rağmen ayaktayım, iki doğrunun bir hata ettiği bu dünyamda büyük adımlar ile gölgemden ileride gelecek güzel ve gizemli günlere doğru koşuyorum. hayatımda sadece bir konuda da olsa kendimden emin olmak, güven duymak ve korkusuzca bu konuda savaşmak istiyorum. biliyorum ki yalnız değilim.

tam beş yıl sonrası, finding nemolu defterin sonlarındayım şimdi. nemolu bir ayracı var mavi yapraklı defterin ama arasında saklı takvim yaprakları yok ama internet imdadıma yetişiyor. 10 eylül 2003, çarşamba, yılın 254. günü, haliç köprüsünün açılışı ve Sultan IV. Murat Hânın taht’a çıkması.
melekler, ramazanın her gece ve gündüzünde, oruç tutanların affolması için dua edermiş. bugünkü menüde yayla çorbası, haşlama et, patates püresi ve güllaç var.

yıllar geçti, ben yazmaya devam ettim başka ülkelerde başka odalarda...

10/09/2008
00:07

masamda son demlerini yaşayan finding nemolu defterim açık. yndi halda enjoy eternal bliss albümü illuminate my heart, my darling! ile sonlanmak üzere. güneşli geçen bir gün yağmur ile noktalandı. brüksel'deki ilk günümde tahta masalarına oturup bir bira ve croque monsieur tıkındığım okulumdaki kk'da yedik öğle yemeğini grupça bugün. metal masalarda oturduk ve tonlu sandviç yedim busefer. sabah okula giderken ve akşam okuldan dönerken parmak hesapları yapmadım, zaten dönerken elimde marketten aldığım öte beriyi taşıdığım bir karton kutu vardı. tramvay durağından evime doğru yürürken artan yağmur damlaları ile ıslanırken sonbahara merhaba demedim, aslında sabahki güneşin bir istisna olduğu için gri bulutların başkentinde.
bugün sabah tramvayda okula doğru yol alırken pastel yeşili yolculuk moleskinime bir şeyler yazmak isteyip sonradan vazgeçmiştim. akşam kafabindünya'nın dinlemediğim dördüncü şarkısını dinlemek daha sonra gecenin ilerleyen saatlerinde yeni güne başlarken bir şeyler karalamayı tercih etmiştim.

babam benden hızlı davrandı ve urladaki tarihi bilgisayardan outlook'uma az önce bir posta düştü başlığı "beş yıl oldu" olan.
hemen sağımda lemanyaklar ile fotoğraf albümlerinin arasındaki, şaraplığın hemen arkasında tozlu dünya klasiklerinin durduğu raftan bulup çıkardım 2000'den beri tutmakta olduğum mavi kapakları deli balık defterlerini. bilerek ve isteyerek zamanda kısa bir yolculuğa çıktım. yukarıda parçalarını serpiştirdiğim yazıları yazdığım günlere dönmeye çalıştım. ilk satırları yazdığım bornovadaki ufacık odamdaydım önce, sonra oturma odasındaki la-z-boy'un üzerindeydim, derken 2004'te frankfurtta çatı katında legodan bozma ufacık bir odadaydım, 2005'e geldiğimizde şu andaki oturduğum evdeki henüz ikinci haftamdaydım, 2006'da milano'da yollarda, bir hostel odasında sabahın köründeki uçağım için rahatsız bir uykudaydım ve 2007'de türkiye tatili sonrası koşturmacalarda.

seni düşündüğüm anlar çok, gözlerimi kapattığımda, sokalarda dolandığımda, bambaşka bir konuda kafa yorduğum anlarda.
paylaşmaya devam ediyorum seni çoğu zaman kendimle ve fırsat buldukça etrafımdakilerle.
insanların hafızaları ile pek ilgilenmiyorum, daha öncede yazmışım takvimlerin matematine önem vermiyorum.
büyük bir heyecan ile çevremdeki basitlikleri yakalamaya çalışıyorum sadece. o çirkin ve manasız koşturmaca ile insanların kaçırdıkları mucizeleri farkediyorum ve elimde gezdirdiğim gizemli misina ile bir bir avlıyorum. gülümsüyorum, duvardaki takvimde ayın durumunu takip ediyor, bulutların arkasında gizlendiği günlerde bile gözlerimi gökyüzüne dikiyorum.

benimle olduğunu biliyorum.
yine de seni çok arıyor, özlüyor ve çok seviyorum.

pazar sabahı

2008-08-31T11:16:00.003+02:00

tembel bir pazar sabahı, minik kedi uyuyor uzun bir cumartesi gecesinin ardından. hmmm okşayıp oynamak istiyorum tüyleriyle,
kahvaltımızı hazırlayıp yatağa getirmek,
sonra bıdı bıdı onun başında konuşmak,
onu ıslak öpücüklerle uyandırmak istiyorum.

mır mır kikitam, bir de içki içmeni istemiyorum tamam mı¿

olmaz böyle şey

2008-08-28T13:18:00.001+02:00

Olmaz böyle şey

Yoksa rüya mı

Tam mutlu oldum derken

Yıktın bütün dünyamıııııı

Ben bu dertten ölürken

Söyle küçük bey

Hiç mi için sızlamaz

Olmaz böyle şey

Lay lay lommmm

yıldızlar

2008-08-24T12:16:00.002+02:00

yıldızlara baktığımız için mi insanız, yoksa insan olduğumuz için mi yıldızlara bakarız?
bu sorunun cevabı önemli değil yıldızlar için...
gözlerimi kapatıp KÖ (klimadan öncesi) dönemine, balkonlu gecelere dönmek istiyorum. fazla aydınlatmayan, içi ufak böceklerin gölgeleri ile dolu sarımtırak lambasını söndürdüğümüz demir sandalyelerin durduğu balkon. masanın üzerinde belki dolaptan çıkarılıp dilimlenmiş karpuz ve bir parça beyaz peynir. balkonda kahverengi parmaklıklara dokunup gece olmasına rağmen halen sıcaklığını hissetiğim demir parçaları. içerideki odada açık olan televizyon aydınlatmazdı o geceleri. gökyüzündeki yıldızların ışıltısıydı bir güne veda edip beni yatak odama doğru götüren. hep gülümserdi yıldızlar ve ay bana. sıkıldığımda güldüren, kaybolduğumda yolumu bulduran ve en önemlisi beni karşılıksız seven ve güvenen...
aylar hep gelip geçti, mevsimler de. ama yıldızler ve ay hep benimleydi.

gökyüzündeki en parlak yıldızı hedeflememiştim. ama gökyüzündeki en yakın yıldız benimdi. o yıldızlardan aldığım ışığı gözlerimle yansıtmaya çalışıyorum tüm gücümle. mesafelere inat, kalbimin attığı yerde olmayı başarıyorum her gece ve artık balkonu olmayan evimde, kafamı kaldırıp gökyüzünde gözlerinin ışıltısını seçebiliyorum yıldızlarda. bir an önce yıldızlara aynı çatının altından bakacağımız günlerin gelmesini istiyorum sadece.

sms

2008-08-22T17:54:00.003+02:00

to: Gizmo
21-Aug-08 22:14
Oyster maskotu gizmo
ile omimpik maskotu eto,
muhtesem ikili. cok gec
yatip cok egleniyorlar,
mmirmir mucks

from: Gizmo
22-Aug-08 10:30
kikiriki ay luv yu
kikiriki cok tatlisin
kikiriki bugun cuma
kikiriki bugun en guzel
gun kikiriki keske yan
yana olsak kikiriki
herseyimsin

ölüdeniz'in hikayesi

2008-08-19T20:42:00.003+02:00

Ölüdeniz'de akdeniz, iki aşığın sonu ölümle biten sevda söylencesini unutturmak istercesine, turkuaz renkli bir mücevher gibi parıldar. Dalgaların yuvarlaklaştırdığı taşlarla dolu kıyıda, kırmızı şemsiyelerin altı güneşlenenlerle doludur. Bedenlerini güneşe bırakanların çoğu Belcekız söylencesini bilmez: “Ortaçağ'da Suriye ile Mısır'dan Yunanistan ve Fethiye çevresine mal taşıyan gemiler su tedariğini yöredeki koylardan yaparlarmış. Bu gemilerden birinin yaşlı kaptanı, oğlunu su alması için koylardan birine göndermiş. Delikanlı orada karşılaştığı Belcekız'a aşık olmuş. Yürek bu ya, Yörük kızı da tutulmuş kaptanın oğluna. O günden sonra dağların yamaçlarında oturup sevgilisinin yolunu gözler olmuş. Günün birinde, gemi açıktayken fırtına patlak vermiş. Belcekız'la buluştuğu yerleri adı gibi bilen delikanlı, dağların ucunda rüzgâra kapalı bir koy olduğunu söylemiş babasına. Oğlunun sevgilisini görmek için böyle bir şey uydurduğunu düşünen babası onu dinlememiş, kavgaya tutuşmuşlar. Babası öfkeyle oğluna kürekle vurunca, delikanlı suya düşüp boğulmuş. Tepedeki kayalıklarda onu bekleyen Belcekız, sevgilisinin öldüğünü öğrenince, kendini aşağıya atmış. O günden sonra Yörük kızının canına kıydığı koya ‘Belcekız’, delikanlıya mezar olan diğer koya da ‘Ölüdeniz’ denmiş.

metin: http://www.thy.com/tr-TR/corporate/skylife/article.aspx?mkl=887
fotoğraflar: eto&gizmo

bu iş zor yonca

2008-08-14T10:35:00.002+02:00

bu iş zor, çok zor yonca
çünkü gülmeyi unutunca
taş yüreklerde kilitli duygular
kapılar açılmayınca

bu iş zor, çok zor yonca
çünkü bizler istemeyince
en çok bağıran en doğru sayılır
insanlar işitmeyince

bu iş zor yonca
çünkü insanlar günler boyunca
hiç soru sormadan durur

bu iş zor, çok zor yonca
çünkü sevmeyi bilmeyince
bahar gelir, farkedilmez olur
insanlar görmeyince

bu iş zor yonca
çünkü insanlar aylar boyunca
hiç soru sormadan durur

bu iş zor, çok zor yonca
çünkü bizler duymayınca
birinin eli herkesin cebinde
insanlar umursamayınca

bu iş zor yonca
çünkü insanlar yıllar boyunca
hiç soru sormadan durur...

karanlık

2008-08-13T12:37:00.002+02:00

karanlıkta yazabilir mi insan?
bu soruyu soruyorum köln'den brüksel'e doğru ilerlerken tepe lambaları yanmayan bir otobüsün içerisinde.
körler yazamaz;
sağırlar müzik yapamaz mı?
belki satırları ıskalıyorum bu sayfada ama eminim kalbimin sesini dinleyip seni bulduğum gibi kelimeler de yerlerini buluyor...

tik tak

2008-07-29T21:19:00.004+02:00

burnumda yosun kokusu var.
dudaklarımda deniz tuzu.
kulaklarımda dalgaların sesi.
gözlerimde o derin mavi.
ellerimde kum taneleri.

kovalamaya devam ediyorum turuncu saatin saniyeyi gösteren çubuğunu.
cep ajandamda ufak bir karikatür çizdiğim günün gelip çatmasını istiyorum.
ilk defa yeni günün ilk saatlerinde kanatlarım deyecek.
yola çıktığım gün ile vardığım gün birbirinden farklı olacak bir şekilde.
anlamını yitirecek elbette günlerim gizem'li olduğunda tüm bu söylediklerim.

büyük burnum minik burnunla yarışacak,
dudaklarım dudaklarında çilek toplayacak,
kulaklarımda nefesin yankılanacak,
gözlerim gözlerinde saklambaş oynayacak,
ellerim ellerinle birleşecek.

şimdi gardrobun üzerindeki uzunca bir süredir düşlerimi özenle katlayıp yerleştirdiğim kocaman siyah bavulu indirip mayomu ve bir iki parça eşyayı koyacağım...

gelecek bizim

2008-07-08T10:50:00.004+02:00

çok az yaprağını tüketiyorum mavi kapaklı balık defterimin.
gizemli kedi'ye de rahatça uğrayıp dökemiyorum içimi ne zamandır.
bugünlerde bir zombi kedi tünüyorum sandalyemin başında kırmızı gözlerle.
önümde benim sadık Word, Excel, Powerpoint ve Acrobat'ım voltranı oluşturuyoruz.
sakalımı kesmiyorum bir haftadır, saçlarımı da taramıyorum.
yıkanmıyorum da bir kaç gündür, zaten en son yıkandığımda göz torbamda alerji oldu.
neyseki hava serin, yatak odası ve mutfaktaki pencereleri aynı anda açtığımda esintiden hapşırıyorum.
güneş pek uğramıyor perdeleri açık odama ama şikayetçi değilim bu gri ve ıslak sabahlardan.
haziran'ın ortalarında sıkıntılıydım hatta biraz isyanlardaydım.
içinde bulunduğum sıkıntıların gelip geçici olduğunu bilsem de,
yine de fedakarlık ve iyiniyet üzerine inşa ettiğim ilişkilerde, çalışkanlık ve elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışmama rağmen karşı taraf ile basit ve ezici amaç taşıyan dialoglara girmek beni yıprattı.
derken en uzun gün ve en kısa gece de geride kaldı.
hareketli tempo amsterdam ve maribor turu sonrası tezim için verdiğim deadline için yoğun çalışma günleri (geceleri) ile sürüyor.
kaplumbağa hızı ile ilerlerken, kırmızılığını pembeliğe doğru iyileştirmeye çalıştığım yorgun gözlerim, tuşlara basmaktan nasır tutan parmaklarım ve zaman zaman kitlenen beynime rağmen umutluyum.
babam ve annemin güzel sözü geliyor aklıma, "gelecek benim".
içimde sadece umut var olmalı.
hem çok az sonra takvimler ait olduğum yerleri, kişileri gösterecek.
mutlu olacağım son dakikada gelen gol ile oturduğu yerden fırlayıp sağa sola doğru zıplayan insanlar gibi.
huzur benim olacak gizem''li dünyama kavuştuğumda, çocukluğum benim olacak canım babamın burnuna dokunduğumda.
ben zombiliğe devam ederken, sıkıntılarla boğuşurkern ve çok geç yatıp çok eğlenirken de dünya dönecek, muhteşem ay ve yıldızlar en kısa gece de bile ışıldayacak.
yirmi-yedi tane sekiz, iki tam bir-bölü-dört yıl. ah matematik, artık yetmeyen basit parmak hesabı.
yazamadığım uzun yazılar, çekemediğim güzel fotoğraflar, yiyemediğim lezzetli kahvaltılar, gidemeiğim festivaller ama en önemlisi gizem'li olamayışım beni üzen.
ama dedim ya, o yanıp duran umut ve takvimlerden olanca hızı ile kopup giden yapraklar...
babam ve annemin sözünü değiştirerek "gelecek biziz" diyorum,
gelecek minik kedilerin...

yaz tatili

2008-06-04T01:03:00.001+02:00

minik kediler tatil planlarinda... yuppie
ayrintilar cok yakinda:

| View | Upload your own

Kiss

2008-05-24T14:32:00.001+02:00

a kiss could've killed me
if it were not for the rain
a kiss could've killed me
baby if it were not for the rain

and i had a feeling it was coming on
i felt it coming
for so long.
if i'm to be the fool
the so it be.

this fool can die now
with a heart that's soaked
how
how had it it coming
for so long.

and darling take my hand
and lead me through the door
let's kidnap each other
and start singing our song

my heart is charged now
oh, it's dancing in my chest
and i fly when i walk now
from the spell in that kiss.

it could've
it could've killed me
it could've killed me
if not for the rain.

oh darling let me dream
cause somewhere inside me
i have been waiting
so patiently
for you.

so don't you cry.
don't break my dream
don't break my dream..

let the rain exalt us
as the night draws in.
winds howl around us
as we begin.
what a way to start a fire
broken with the break of day

a kiss could have killed me, baby
if it were not for rain.

i have a feeling it's coming on.
i felt it coming on
for so long.

and it could've
it could've killed me.
it could've killed me..
if it were not for the rain.

Scout Niblett (Feat. Will Oldham) - Kiss

mum

2008-04-20T21:18:00.002+02:00

Güneş doğmak üzere ufak adımlarımla kayıp sokaklardaydım. Pusulam masalsı mehtap bilmediğim sokakları adımladım ve tanıdık bir tramvay hattına denk geldim. Hangi yöne gittiğini anlayamasam da evin yakınlarına geldiğimi hissedip atladım. Parkın yanından dolanarak sokağıma vardım. Uzun süredir sarhoş kafa ile tek başıma dolanmamıştım. Uzun süredir bu şekilde kaybolmamıştım. Rahatsız bir şekilde kafamı koydum güneş odama girdiğinde. Ve titrek Pazar büyük bir huzursuzlukla devam etti.

Sesini duymak, şu anda yanıbaşında elini tutmak istiyorum. Sana destek olmak, kendimi senin yerine koymak, zorlukların üstesinden birlikte geleceğimiz yollar bulmak istiyorum. İki minik kedinin adımladığı sokakta, pencerelere dizili peluş oyuncakların tam önündeyken mesajını aldım hammal gibi yüklendiğim iki IKEA çantası dolu çamaşırımla. Laundry'de birşeyler yazmak üzere telefonumu elime aldım ama bunaldım. İki ufak gözyaşı eşliğinde köşe başındaki Fortis'e yürüdüm. Hava iyi geldi. ATM'den para çekip ışıklarda karşıdan karşıya geçerken mesajımı sana yolladım. Oysa aklım, oysa kalbim çoktan kanatlanıp yanına doğru kanat çırptı.

Miniğim biliyorum hayat bazen hiç keyifli değil. Hayat bazen hiç adil de değil. Ama her şey bizler için. Tıpkı güzel zamanlar gibi zor zamanlarda yaşanmalı.
Önemli olan her anı doya doya yaşamak değil mi? Biliyorum hiç bir kelime yeterince anlamlı değil ama şu an mutfak masasının üzerinde kalan son yeşil elmalı mum yanıyor. O soluk ışığı içimi ısıtıyor, gecemi aydınlatıyor. Şu an bir çok insan gülüyor. Yine tam şu an bir çok insan ağlıyor. Bir bebek dünyaya gözlerini açıyor, bir başkası ise gözlerini yumuyor. Masamdaki IKEA mumunun ömrü tam olarak 3.5 saat. Gözlerimi kapamadan, hatta gece yarısı olmadan sönecek biliyorum. Öte yandan doğumgünü pastasının üzerindeki mumları üflüyoruz ömürleri daha dolmadan. Öyle ya da böyle mumlar sönse de içimizde yanmaya devam edenler oluyor. Hayatımızda olan insanlar, eşyalar bir şekilde varlıklarını sürdürüyor. Şimdi bu yazıyı noktalayıp mutfak masasına tüneyeceğim. Dün yaptığım irmik tatlısını buzdolabından çıkarıp kaşıklayacağım. Yanına da limon çayı. Dua edeceğim, dileklerde bulunacağım. El eleyken iki hafta önce yeni doğan ay zamanı gibi şu anki dolunayda da aynı kelimeler dökülecek ağzımdan. Yanında olacağım miniğim ve seni hiç bırakmayacağım.

8 Nisan

2008-04-15T16:55:00.002+02:00

minik kediler kucak kucağa yuvalarındaydı Nisan ayının 8. günü.
gül'lü bir gündü. iki kırmızı gül, iki minik kedi.
güne çilek reçelli güzel bir kahvaltı ile başladılar.
elele sokaklara çıkıp lousie'de, flagey'de bisikletin tepesinde gezindiler.
yuvalarına dönüp temizlendiler, süslendiler.
akşam yemeklerini kika'da yiyip kahvelerinij El Metekko'da hüplettiler.
güzel bir gündü, minik kedilerin her günü böyle güzel.

2 candles, 1 wish

2008-03-30T19:19:00.003+02:00

2 candles, 1 wish caliyor Mono'dan oysa 1 candle, 2 wishes...
Bir elin parmagi kadar yil sonra ayni masanin etrafina oturdum canim babamla ve birlikte ufledik minyatur pastanin uzerindeki yesil mumu. Dogumgunu mevsimi yine eskisi gibi yasandi.
Iste babamla gecen yaklasik 10 gunun ardindan havaalani donusu sirasinda ipod'umun esliginde kafamdan gecenler. yaziyi ancak bir gun sonra defterim, bir uc gun sonra da gizemli kedi icin kalema alabildim.

havaalanlarini sevmiyorum. babamin aksine ucaklara da pek ilgi duymuyorum. o ufacik tabaklarda buyuk bir keyif ile yiyorum sunulan ekonomik klasi yemekleri bile ve yudumluyorum ozenle sectigim turk kirmizi sarabini. saatte yuzlerce kilometre yol alirken aslinda beni kulagimdaki muzik alip goturuyor a noktasindan b noktasina. o pasaport kuyruklar ve oncesi ve sonrasindaki ucaga alinis anlari... sanki gozlerimi acip kapattigimda gecip gidiyor ama kolumdaki saat daima aksini soyluyor. sevdiklerime kavusturuyor bazi ucaklar beni. sevime, aileme merhaba dememi sagliyor siyah filmlerle kapli otomatik acilip kapanan havaalani terminal kapilari ama bazen ayrilik getiriyor o seffaf pasaport kapilari. kavusmalari ve vedalari daha dramatik yapiyor bu kapi turleri.

kendimi sorgulamama neden oluyor ucak yolculuklari. bulutlarin uzerinde gezinirken karanlik bir golge kapliyor tum dunyami. cevaplari yeryuzunde sakli olan sorular ile yanitsiz bir sekilde degiyor tekerleri ucagin piste.
dun babami yolcu ettim havaalaninda ama yanimda kalem ve defterim olmadigi icin not edemedim duygularimi tren ile bruksel'e donus yolunda. 9 tane birbirinden guzel sarki sundu kulaklarima ipod'um. boyle zamanlarda ipod'umun benim icin sectiklerini hep sasirarak dinlerim zaten.
iste bugun, moralim daha ust seviyelerde yine bir yolculuktayim. ne havaalaninda ne de ucakta, rotterdam'a dogru uzanan bir trendeyim.

babamin aksine trenlere ve garlara da pek merakim yok ama seviyorum tren yolculuklarini. kafamda yine sorular tingir mingir yol almak beni ucaktaki kadar yormuyor. en azindan bulutlarin uzerindeki ruyasallik yok yeryuzundeyken. gri bulutlarin baskentinden yine benzer bir iklim ve cografyaya dogru, yagmurlu bir Persembe sabahi ipod'um yine ozenle sectigi parcalar esliginde biraz da triplere girerek delft'e dogru yol aliyorum.

ipod playlisti:

radiohead let down
the arcade fire ocean of noise
ne me quitte pas
sa trincha smell of paradise
blonde redhead silently
mono sabbath
lali puna micronomic
radiohead karma police
belle and sebastian if you're feeling sinister
muse bliss
radiohead fake plastic trees
placebo without you i'm nothing

27.03.2008 10:00

bahar kedileri

2008-03-09T19:32:00.001+01:00

bahar geldi, takvimler yılın üçüncü, pasta ayını gösterdi. yine bir haftasonu bu gri bulutların ve kırık şemsiyelerin başkentinde gelip geçti. cumartesinin gülümseyen güneşi yerini soğuk ve ıslak damlalara bıraktı. ve karanlık. beyaz perdelerin arkasında, kalorifer petekleri ile platonik ilişkiler yaşandı.
izlanda, bu haftasonu brüksel'e uğradı. oraların soğukluğu üç dört grubun müzikleri ile gizemli bir yolculuğa çıkan beni hiç de etkilemedi.
minik kediler üzerlerindeki tembelliği atarak spora başladılar, aynı spor salonunda koşup oynayacakları günleri düşünerek.
dün duş alırken eto kedisi kocaman bir örümcek ile karşılaşıp ürktü. etkisiz hale getirmek zorunda kaldı mavi tokyosu ile. derken geceyarısı eve dönerken evinin kapısında soğuktan üşüyüp içeri sığınan bir kelebeğin kırık kanatları ile karşılaştı. gizemli rüyalara dalmadan önce düşündü tam iki yıl önce yolculuğa kanat çırpan o tontiş kadınını.
bir gece önce sokağında yaşanan itfaiye ve ambulanslı olaydan sonra çok daha huzurluydu uykusu.

once

2008-02-25T23:30:00.001+01:00

i don't know you
but i want you
all the more for that
words fall through me
and always fool me
and i can't react
and games that never amount
to more than they're meant
will play themselves out

take this sinking boat and point it home
we've still got time
raise your hopeful voice you have a choice
you've made it now

falling slowly, eyes that know me
and i can't go back
moods that take me and erase me
and i'm painted black
you have suffered enough
and warred with yourself
it's time that you won

take this sinking boat and point it home
we've still got time
raise your hopeful voice you had a choice
you've made it now

take this sinking boat and point it home
we've still got time
raise your hopeful voice you had a choice
you've made it now
falling slowly sing your melody
i'll sing along

doğruların yanlışlığı

2008-02-17T23:45:00.004+01:00

saatlerin dili yoktu dün gece.
kalp atışları eşlik etti yelkovana.
perdelerin arkasında güneş merhaba diyemedi yeni doğan güne.
bulutlardan bir kaç damla gözyaşı süzüldü sadece sessizce.

taze değildi dünden kalan dlim ekmekler
ama izmirliydi gevrekler sımsıcak.

içimi ısıtamadı elimdeki kaynar demli çay
ama öpücüklerindi ateş gibi dudaklarımı yakan.

eleleydik yine aynı havaş otobüsünde
bu sefer tam aksi yönde.
gece değil gündüzdü.

tanıdığım, bildiğim, sevdiğimdi zaman.
ve herşey o kadar temiz ve güzeldi ki.

tadı damağımda kalan.
hiç doyamadığım.

büyük bir iç huzur, inanılmaz bir mutluluk, sonsuz bir güven.
hepsi bu.
su gibi yalın ve leziz.

saatin sesini hala duymuyorum.
kulağımda mogwai ya da pinhani.
güneşin battığı yere doğru kanatlarımı çırpıyorum.

kalbim, ruhum, sevgim, herşeyim seninle.
kalbin, ruhun, sevgin, herşeyin benimle.

günlerin geçip gitmesini,
yarınların seni bana, beni sana getirmesini,
saatlerin artık bizi göstermesini diliyorum sadece.

10/2/2008
@15:10
TK1939 03D'de yemeğin gelmesini beklerken

herkes aynı hayatta

2008-01-31T23:49:00.000+01:00

gözlerimi açsam da
sen çıksan karşıma

karanlığın içinden aydınlığa doğru

2008-01-29T23:44:00.000+01:00

karanlık kaplıyor içimi bazen,
kafamın içini kaplayan konular.
parmaklarımı şıklattığımda ışıldamayan bir ampül,
gözlerimi kapadığımda durmayan dünyam...

11 saatin üzerinde çoğu beyinsel aktivite ile geçen bir günün ardından kuru soğuk ile tekrar sulanan gözlerim.
çürük direkli sokak lambalarının soluk sarı ışıklarının altında ufalıp arkamda kalan gölgem.

ofis çekmecesinde unutulan cüzdana rağmen guruldayan bir karınla acele bir market ziyareti.
cepte kalan son bozuklukların değeri...
kulağımda fısıldayan ard arda şarkıların seçimi ile canlanan ruhum ipod'uma saygı ile selam duruşu.

ama herşeyden önce sen...

elimde tepesi kemirilmiş ucu kırık bir kurşun kalem,
beyaz sayfaya çekilen eğrik bir çizgi...

büyük harflerle yazdığım ismin.
dünyalarımın anlamı,
beni anlayan, aynı dili konuşan, yaşam kaynağım;
her şeyim...
tek şeyim...
sevdiğim...
sevenim...

gerçekleştirdiklerimiz ve gerçekleştireceklerimiz.
ifade etmeye yetmiyor kelimeler zorlukları tıpkı güzellikleri olduğu gibi.
sadece yanyana olabilmek ve öylece hissedip karşılıklı anlaşabilmek...

seni sana ve bana,
beni bana ve sana rağmen sevebilmek.
seni seninle,
beni benimle,
bizi bizimle yaşayabilmek.

yorgun gözlerim kapanmak üzere,
uykulu gözlerim açılacak.
tekrarlar olabildiğince az olsun.
gözümüzü açtığımızda birbirimizin güneşi olalım...

sabahlamak

2008-01-21T05:11:00.000+01:00

bilmiyorum nekadar zamandır sabahlamamıştım.
tamam gececi bir kediyim ben.
ortalama 2'den önce yattığım pek olmuyor ama bir pazar gecesi, yorucu geçen bir haftayı pazartesinin ilk ışıkları doğmadan hemen önce noktalamamalıydım belki de.
200 sayfalık bir raporu dikkatlice okuyup 4 sayfalık değerlendirme raporunu tutarak geçen bir pazar günü...

yatağıma gömülmek, yastıklara sarılıp gizemli dünyama kavuşmak için sabırsızlanıyorum.
bir elin parmaklarından az olacak uykum ama olsun...

minik kedilerin brüksel macerası

2008-01-10T01:24:00.000+01:00

evet beklenen an geldi.
2007'nin son günlerinde çekilen filmimiz bugün hollanda'dan elime geçti.
hemen film makinasını kurup beyaz mutfak perdesine yansıttım.
uzun bir siyah sessizlik önce beni üzse de gizmo kedisi karşımdaydı, derken eto kedisi de.
belki planladığımız görüntülerin sadece bir kaçıydı ama olsun bu bir öğrenme süreci idi.
ve brüksel şehir turu özellikle başarılı sonuçlar verdi.

işte filmimiz:

sekizinci gün

2008-01-07T23:17:00.000+01:00

tik-tak, tik-tak...
dakikalar ilerliyor. yeni yılın ilk haftası da böylece doluyor.
+1 saat farkı ile kalbimin pıt pıt attığı şehirde takvimlerden bir yaprak daha kopup yere düşüyor.
gözlerinden uyku damlayan ben ise kırmızı yatakta gizemli rüyalara dalmak üzereyim.
bugün ayın sekizi, iki-bin sekizin ilk sekizi.
yeni yılın sekizinci günü.
daha fazla kafa yürütüp rakamların dile getirmeye çalıştığı şeyleri bulup bunları listelemek istemiyorum.
sadece sekiz rakamını seviyorum. sekizin rakamsal şeklini daha çok seviyorum:
8
ve bugünün güzellikler getirmesini diliyorum.

ay'ın yeniay evresine girdiği bugün iki minik kedinin büyük aşkı ve güzelliği ışıldayacak biliyorum.

yüzümüzde önlenemez bir gülümseme var olacak.

ağlayan bulutlar

2007-12-27T01:46:00.000+01:00

kulağımda tınlayan Moloko-Over and Over.
ekranın sağ köşesinde Yoshimoto Nara'nın suratsız kızının dünya tatlısı bir uyku pozu. yüzüstü yatıyor, kendimi bildim bileli karıştırırım yüzüstü ile yüzükoyun yatmayı. sağ ile solu da karıştırırım. gidenlere de geride kalanlara da güle güle derim. çok konuşurum bazen, lafı oradan oraya getirip bir şekilde bağlarım. Nara'nın suratsız kızı senin gibi uzanmış yatağa poposu havalarda dili dışarıda.
az sonra kırmızı yatakta kaybolacağım gizemli rüyalarda.
bal damlamış olan yastıklara gömüleceğim yorganın altındaki oysho pijama takımına sarılıp. gözlerim kapanmadan önce güzel günlerimiz için dualarımı edeceğim yine.

sana söz veriyorum minik, hep yanında olacağım ve sana çok iyi bakacağım. biliyorum sen de bana bakacaksın. biz birbirimizin minicik mucizeleri olarak parıldayacağız, sadece kendimize değil çevremizdekilere de ışık saçacağız.

bir elin parmaklarından çokca gün geçti seninle. başka ülkelerde, başka şehirlerde yine aynı huzur yine aynı mutluluk ve yine aynı heyecan ile. göz göze geldiğimizde donup kaldı zaman, gözüm gözüne bakarken kapanıp açıldı defalarca. hayatımın böyle kalmasını istiyorum sadece.

günler, haftalar sonra ilk defa ağladı bulutların başkenti bugün. seni yolcu ettikten sonra ayaklarım dolandı treni beklerken tekrar çıktım gidiş terminaline ve elimde sütlü bir kahve meraklı gözlerle bakındım pasaport kontrolünün hemen arkasındaki bölgelere. trende dönerken şehire, biten kahvenin üzerine gülen bir surat çizdim yeşil kalemim ile ve bir kalp ile yazdım iki minik kedinin isimlerini. sarjı bitmek üzere olan cep telefonum ile annene seni güzelce yolcu ettiğimi mesajlayıp yarattığım heykelciğin kısa bir videosunu çektim. terminalde çektiğimiz son fotoğraflara bakınıp sırt çantamdan ipod'umu ve kulaklığımı çıkardım. bu sefer konduktör gelip biletleri kontrol etti. gülümsedim. mogwai ve mono'dan birşeyler çalarken nord garına vardım. şehre yeni varan turistler gibi nord'da inip bilmediğim sokaklara daldım. karşıma çıkan arap dükkanından yumurta kaynatmak için basit bir cezve ile tozları süpürmek için ucuz plastik faraş takımı aldım. ileriki günlerde tıkınabileceğimi düşünüğ 1 euro'ya kocaman eti çaykeyfi bisküvisi aldım. aldığım öteberileri sırt çantama sıkıştırıp hep dalga geçtiğim redlight'ın kenarından geçerek city2'nun önünden rue neuve'u adımladım. bulutlar kaldırımlara iniyordu. sisten beş on metre ötesi görünmüyor, ince yağmur damlaları yüzümü ıslatıyordu. derken bourse'un arkasında christmas market'ta insan kalabalığı beni karşıladı. kimseye çarpmadan sevimli bir teyzenin sattığı sıcak şarabı alıp arkadan dolanarak grand place'a çıktım. bu seneki sönük ışık şovu pavorotti'nin bir parçası ile devam ediyordu. hiç kimse görmeden şarabımı ikimizin şerefine kaldırıp bir iki hüplediş ile bitirdikten sonra sırt çantamdan fotoğraf makinasını çıkardım. bir iki fotoğraf çekip tam ayrılacakken queen çalmaya başladı ve bohemian rhapsody ile hotel de ville'in kuleleri çılgınca bir şov ile gülümsememi sağladı. ışıklar söndüğünde ben de yanaklarımda biriken yağmur damlalarını silerek kulağıma müziğimi takarak bourse'daki tram durağına indim. körler için yönlendirme tabelasına yaslanıp eğretiliğini test ettim. aç karnına içtiğim şarabın etkisi ile dengemi korumaya çalışarak tram durağının basamaklarında dolandım. neyseki 4 numaralı ispanya tramı beni çok bekletmedi. tramvayın içinde tekrar yanaklarımı siliyordum ama bu sefer bulutlar ağlamıyordu.

kapısında turuncu minik post-it'ler bulunan eve vardım. merdivenleri çıkarken ayak tabanlarımın ağrıdığını farkettim. acıkmıştım ama yemek öncesi bilgisayarı açıp tk1940'ın kalkış saatini kontrol etmek istedim. 1 saat 15 dakikalık rötarı görünce ah diye iç geçirdim. tam o an emre'de aynı şeyi yazdı. diğer havayollarında bir rötar olmadığı için çok merak etsem de belki sis nedeni ile uçak geç kalkmıştır diye düşündüm. thy ofisi de telefona cevap vermese de istanbul atatürk havaalanının sitesinden uçuşunun 23:10'da ineceğini gördüm.

dolaptan orgazmik çorbamızı çıkarıp yanına lezzetli tonlu sandviçler hazırlayarak kısa bir southpark bölümü ile yemeğimi yedim. internet başında biraz zaman harcayıp yorgunluğumu mavi koltukta nip tuck'ın yeni bölümünü izleyerek atmaya çalıştım. tam o esnada saatin 22 yani türkiye'de 23 olduğunu farkedip telefona sarıldım. büyük ihtimalle pasaporttaydın. az sonra beni aradın bagajını beklerken. sesin iyi geliyordu. emre'nin seni almaya gelmiş olmasına da sevindim. havaşta tekrar sesini duydum. eve geçiş annenle diş hastesine gidecektiniz. saat geceyarısını geçmesine rağmen senden ses gelmeyince az önce telefona sarıldım. annenle konuşabildim.

canım benim, küçücük dünyamın büyük kalpli miniği. seni tam aramadan önce ankara'da şiddetli bir depremin daha gerçekeştiğini okumuştum sözlükten. sanki kötü haberler ardarda geliyormuşçasına moralim bozuldu. gökyüzü şu an beyaz. bulutlar ağlıyor galiba bir çok şehirde ama yeni gün çoktan başladı ve aramızdaki sevgi bu yorucu günü geride bırakıp taze bir başlangıç yapacak. dakikalardır parmaklarım geziniyor klavyenin üzerinde bugünün özetini yazdığım şu yazı ile. kimilerine göre uykumdan çaldığım bir zaman. oysa bunu yazmasam uyuyamayacaktım. içimdekileri paylaştıkça suratıma tekrar geri geliyor o gülümseme. Moloko'dan Baccara-Yes Sir I Can Boogie'ye geçtim ve belki de beşinci tekrarı ile dinliyorum aynı şarkıyı. Neden bilmiyorum ama bu beni çok daha fazla mutlu ediyor. Seninle boogie yapmak istiyorum tüm gece bebişim.

soğuk, ağrılar, rötar ve daha bir sürü sıkıntı.
trafik, iş, para ve daha bir sürü can sıkıcı konu.
çevremiz sanki sımsıkı dolanan bir sarmaşık ile kaplı değil mi?
peki bulutların bile ağladığı bu şehirlerde bir umut yok mu?
bence minik kedilerde saklı bu sorunun cevabı çünkü yağmur yağarken bir tane bile kedi göremezsin ıslak kaldırımlarda.
biz iki minik kedi için ise durum çok daha şanslı...

aşkım az sonra nara'nın uyuyan suratsız kız resmini de bu yazıya yükleyip kaydedip bilgisayarımı kapatacağım. kırmızı yatağın içine atlayıp yorganımı yüzüme kadar çekeceğim. kaloriferi biraz kıstığım için ev biraz daha serin. yatağımız ise sımsıcak. düşlere dalmadan tüm dualarımı edeceğim.
eminim en kısa sürede canımızı sıkan sağlık sorunlarından kurtulacaksın ve yüzündeki gülümseme ile karşımda olacaksın.
biliyorum ağlayan bulutlar sabah gülümseyen güneşe bırakacak.

seni çok ama çok seviyorum kikitam...

onikinci gün - antibiotik

2007-12-26T17:42:00.000+01:00

Akşamdan yerleştirdiğimiz kapasitesini çoktan doldurmuş olan kırmızı bavul, yanındaki Leonard Heyden ve sırt çantası. Filmlerle geçen az uykulu bir gece. Gizem sabaha karşı uyuyabildi. Bende yanında ona bakmaya devam ettim. Sabah o uyurken benim sokağımdaki eczaneye giderek, yaşlı teyzeye biraz ağlayıp yakındım. Antibiotik ve dişetleri için bir jel aldım. Hemen kullanmaya başladı. Check-in işlemini de geceden tamamladığımız için sakin bir gün geçirebilirdik. İlaç hemen etki göstermese de pek ağrısı yoktu. Biraz aile fotoğraf arşivinde dolandık. Ve öğleden sonra üç civarı bavulları yüklenip Midi'ye oradan da trenle havaalanına vardık. Bagajları teslim edip biraz dolandık. İki elin parmaklarından çokça gün. Başka ülkelerde, başka şehirlerde dolanan iki minik kedi. Yaşanan ilkler ama hep aynı olan bir tad. Tekrar edildikçe güzelleşen, birleşenler. İki minik kedinin gizemli dünyaları. Cebimden fotoğraf makinesi yine çıktı ve birkaç poz daha çekildi. Boş olan pasaport kontrolünden geçerken iki dev beyaz kesme şeker gülümsüyordu, eli havada bana doğru sallanıyordu. Gözlerim dolmadı hemen, bir veda değildi bu. Güzel geçen bir tatil sonrası yolculuk vaktiydi bizleri bekleyen diğer güzel günler öncesi. Merdivenlerden trene doğru indim. Daha onbeş yirmi dakikası vardı. Tekrar terminale çıktım. THY kanturu artık sakinleşmişti. Uçağın rötarı da gözükmüyordu. Pasaport kabinin önünde dolandım. İçeride yoktu. Herhalde duty free alışverişini de yapmış uçağı beklemeye doğru gidiyordu diye düşünerek take away kahve alarak trene doğru yol aldım. Minik kedilerin 2007 Kış tatili acısı ile tatlısı ile çok güzel geçmişti. Nice güzel günlere...

onbirinci gün - hasta kedi

2007-12-25T17:31:00.000+01:00

Brugge planı ertelendi. Gizem'in diş ağrıları sürerken evden çıkamadı kediler. Brugge'da hersene kurulan ve henüz görmediğim buzdan heykelleri görmek için eksi altı dereceye dayanıklı olmamız gerekiyor ve bu an itibari ile mümkün değildi. Gizem hiç dışarı çıkmadı. Ben market alışverişi yaptım. Geçen kış İstanbul'dan aldığım kalp şeklindeki kek kalıbını kullanarak çikolatalı brownie yaptık. Akşam yemeğimiz de çorbaydı. Ben bir gün önceki woku da götürdüm.

Gece filmledik. Children of Men'i izledik, etkileyiciydi. Gizem ağrılardan uyuyamadığı için telefona sarılarak açık eczane aradım. Ulaşabildiğim tek yer ise kapatıyordu ve antibiotik satamayacağını söylüyordu. Acaba uçağını daha öne alabilir miyiz diye THY'yi de aradım. Oldukça pahalı bir şekilde gerçekleşiyordu bu isteğimiz. Gizem'in dişetlerine tuz ve diş macunu masajı yapmaya devam ederek geceyi Little Children'ı da izleyerek geçirdik. Ancak sabaha karşı uyuyabildi Gizem.

onuncu gün - film çekimi

2007-12-24T17:21:00.000+01:00

Dinlenme günü. Sımsıcacık uyku ve kahvaltı. Öğleden sonra Saint Gilles'de elimizde tarihi Super8 kamerası "Minik Kediler" filmini çektik. Makinayı çözmenin çok kolay olmaması bizi zorladı. Umarım sonuçları güzel çıkar. 3.5 dakikalık filmin sanırım yarısını çektik. Devamını güneşli bir günde bitireceğim. Eve dönüp kamerayı bıraktım. Gizem ile elele Saint Gilles meydanına doğru indik. Leonidas'tan çikolata alışverişini yapıp tram ile merkeze indik. Acıkan karnımızı waffle ile yatıştırdık. Brico'dan babam için bezelye tohumu, Yves Rocher'den makyaj aparatları derken Rue Neuve'i geçip GB'den alışveriş yaptık. Akşam yemeğimiz safranlı pilav ve tavuklu wok idi. Yummy. Paris sonrası tekrar evde yemek yemek çok iyi oldu.
Gece filmledik ama Gizem diş ağrısından uyuyamadı.

dokuzuncu gün - Montmarte

2007-12-23T16:57:00.000+01:00

Paris'teki son günümüz. Otelden 12 civarı ayrılmak gerekiyordu. Bavulumuzu akşamdan topladığımız için iyice uyuduk. Venere.com indirimini yapmayan otelciye kızdım ama meğerse adamcağızın bir suçu yokmuş. Kampanya sona ermiş. Limitlerini zorlayan kırmızı bavul ve Gizem'in sırt çantasını otelin lobisinde bırakıp son günün turuna başladık. Kahvaltımızı Pomidou'ya yakın bir yerde yaptık. Saat nedeni ile kahvaltı servisleri sona ermişti. Barda ayaküstü son kruvasanı kapan sempatik teyze sadece yarısını yiyeceğini dilersek kalan yarısını bizimle paylaşabileceğini söyledi. Biz masaya geçerek bir croque monseur ve nutellalı krep sipariş ettik. Çay ve kahvelerimiz ile yine orgazmik bir kahvaltı ile miğdelerimizi bayram ettirdik. Bu arada mekanın tuvaleti alafranga idi. Fotoğrafını çekmeden edemedim.

Kahvaltı sonrası Montmarte'ye doğru yol aldık. Feniküler ile basilike tırmanıp Montmarte'nin merdivenlerinde güneşe karşı oturduk. Bir de ne görelim, Saint Michel metrodaki eleman yine gitarı ile karşımızda. Kulaklarımızın pasını attıktan sonra kilisenin içine girip biraz dua ettik. İstikametimiz Champs Elysees idi. Bu sefer Virgin'e girip dolandık. Karnımız acıkmaya başlamıştı. Ama yemeği öğleden sonramızı geçireceğimiz La Fayette alışveriş merkezine gitmeye karar verdik.

La Fayette'te Noel ve yılbaşı öncesi insan kalabalığı daha da artmıştı. Zar zor yönümüzü çizip tuz stoğu tükenmiş olan Mc Donalds'dada Big Mac'ledik. Siyah ablaların neden bu kadar çok süslü ve nonstop cep telefonunda konuştuğu üzerine kafa patlattık. Yemekten sonra La Fayette turumuz başladı. Gizem kendine çok şirin bir cüzdan aldı. Hediye listesini de neredeyse tamamlamış oldu. Saat 20'de mağaza kapanırken çatı katında dolunay ile Paris'e veda ettik. Opera binasına bakmak üzere biraz daha dolanıp restorasyon altında olduğunu gördük. Metro ile otelimize dönüp bavullarımızı aldık. 22:30'daki trene kadar otelin sokağında yer alan cafede meyve salatası ve tropik meyve kokteylleri ile vakit öldürdük. İnternet bağlantısı sayesinde günlük Facebook ziyaretini de gerçekleştirmiş olduk. Saat 22'e doğru metroya atlayıp Gare du Nord'a geçtik. Tren halihazırda bekliyordu. 15 dakika kala kapıları açıldı ve içeri girip oturduk. Oturur oturmaz Gizem'in kesme şekerleri çok ağrımaya başladı. Uyuyarak geçen yolculuğumuz sonunda geceyarısından önce Brüksel'e vardık. Tram ile eve geçtik. Tarhana çorbası içerek dört gündür soğuyan ev ile birlikte içimizi de ısıtmaya çalıştık ve kırmızı uykulara daldık.

sekizinci gün - Pompidou

2007-12-22T16:25:00.000+01:00

Paris'teki ücüngü günümüze otelin sokağındaki cafelerden bir tanesinde ayak üstü kahvaltı ile başladık. Karnımız doydu ve ilk gününkünden bile çok daha lezizdi yediklerimiz. Birer kruvasan, kahve ve orgazmik quiche'yi miğdemize indirdik.

Yine otelin sokağındaki bir iki mağazaya uğrayıp Pompidou müzesine doğru yol aldık. Önce yürüyerek ufak tefek bir sürü dükkanın yer aldığı bir sokaktan geçtik. Gizem DVD'ci de Brazil'i ben de bir Belçika filmi olan Arden Jambon'unu buldum. Müzeye metro ile gitmemize rağmen otele çok yakın olduğunu farkettik. Müzenin modern binasına karşı güneş içimizi ısıtmaya başlamıştı ilk defa. Etraftaki diğer insanlar gibi biz de meydanda yere çökerek çantalarımızdan güneş gözlüklerimizi çıkardık. Birazcık güneş banyosundan sonra müzeye giriş yaptık ve üç dört saatimizi modern sanata adadık. Müze kapanış saatinde müzenin kitapçısına girerek alışverişimizi de yaptık. Karnımız acıktığı için müzeye yakın bir İtalyan'da bir pizza ve salatayı paylaştık.
Elele vererek Rue Rivoli'ye çıkarak Paris'teki H&M ziyaretimizi gerçekleştirdik. Yves Rocher'deki alışverişimiz ise Belçika indirim kuponlarının geçerli olmaması nedeni ile yalan oldu. Otele dönmeden önce Bastille meydanına çıkıp bir bakındık.

Gece metro ile Concorde meydanına geçtik. Sadece dönme dolap kuruluydu. Buz pateni kurulu olmuş olsa kayacaktık. :) emin değilim bir kedi için buz pateni yapmak zor olsa gerek. Belki de kaçardım bir bahane bulup. Tekrar metroya atlayıp Champs Elysees'in başındaki Arc de Triomphe'un yer aldığı Etoile meydanına çıktık. Elele dolanıp cebimden çıkarttığım fotoğraf makinesi ile sağı solu çekmeye başladık. Louis Vuitton (yazıldığı gibi okuyunuz) da window shopping gerçekleştirip akşam yemeğini yemeyi planladığımız Brüksel'li Leon'un önünde sokağa taşan sıra ile sarsıldık. Karnımız da çok aç olmadığı için bulvarın karşı tarafına tekrar geçip Virgin'e girmeye karar verdik. O da ne yangın çıkmış insanlar sokaklarda. Biz de metro durağını arayıp bayan polisten de yarım alarak sürüne sürüne metromuzu bulduk. Otel'e doğru yola çıktık.
Sabah gezindiğimiz yerlerde yiyecek bulma umudu ile metrodan dışarı çıktık. Bir iki adım ilerledikten sonra Leon'un başka bir şubesi karşımıza çıktı. Saat 23 olmasına rağmen içeri daldık. Garsona servisiniz devam ediyor mu diye sordum. Masayı temizleyen adam korkudan altına etmesine rağmen bizi masaya oturttu. Kremalı midye ve kalamar tabağını paylaşmaya karar verdik. Yummyyy. Papalinalar dahil silip süpürdük. Tatlı olarak da profiterol yedik. Yan masadaki siyahi amcanın iştahı ile olsa gerek gece geç saate rağmen performanslı bir şekilde yemeğimizi gece yarısına doğru tamamladık. Elele otele doğru yürümeye başladık. Karşımıza çıkan sokak sapığından korkarak otelin sokağına girdik. Bambaşka bir dünyada olan rapçi bakkalımızdan suyumuzu alıp Paris'teki ücüncü gecemizi noktaladık. Gizem'in dişleri sızlıyor :(

yedinci gün - paris

2007-12-21T16:02:00.000+01:00

Tipik bir Fransız kahvaltısı. Mı acaba. Kocaman bir baget ekmeğe sürülmüş tereyağı ve reçel, kruvasan, sıcak çikolata ve fason da olsa portakal suyu. Güne tıkabasa doyarak başladık.
Güneş gülümsese de hava buz gibi. Elele Sein Nehri kıyısında dolanıp Notre Dame'a doğru yol aldık. Fazla sıra olmadığı için şanslıydık merdivenleri tırmanarak kuleye çıktık. Üşümeye devam ettik.

Bir heves ile Eifel'e doğru yol aldık. Zigzaglar çizerek uzayan sıra ne yazık ki bizi şaşırtmadı. Bu soğukta bekleyecek durumumuz yoktu. Nehir turu için biletlerimizi kapıp peynirli kreplerimizi kemirdik. Sein boyunca kırmızı koltuklarımıza gömülü cips yiyerek etrafa bakındık. Güneş batarken otele doğru yola çıktık.

Akşam üzeri uykusunu ben kısa tuttum ve internette yemek planları üzerine dolaşmaya başladım. İstikamet Saint Michel'di. Rue la Huchette'te dışarıdan en çok hoşumuza giden restorana girip leziz bir Fransız menüsünü miğdeye indirdik. Ben salata ile başlarken Gizem soğan çorbasını tercih etti. Steaklerimiz de harikaydı. Tatlı olarak dondurma ve mouse da kaşıklayarak kısa bir Saint Michel turundan sonra metroya doğru ilerledik. Metro'da yüzlerce kişi ile karşılaştık. Evet metro merdivenlerinde gitarını tıngırtanlara alışığız ama bu tarz bir şey ilk defa karşıma çıkıyordu. Hotel California derken bir iki şarkı daha ve dans edenlerden Hollandalı bir kızın söylediği güzel şarkıdan sonra otelimize döndük. Paris'te ikinci günümüz de böylece noktalanmış oldu.

altıncı gün - thalys

2007-12-20T22:19:00.000+01:00

ve Paris zamanı.
Sabah 7:05'te kalk borusu ard arda çalan iki cep ve casio başucu saati ile güne karanlık bir başlangıç ile sonuçlandı.
Hazırlanıp tram ile Midi'ye indik. Ne yazık ki bizi Paris'e götürecek olan trenimiz yarım saatlik bir rötar yaptı ve minik Gizem'in buz gibi havada donmasına neden oldu. Yine de yaklaşık bir saat onbeş dakikalık yolculuk ile kendimizi Paris Nord garında bulduk. Louvre biletini turist ofisinden alıp, metro biletlerimizi de temin ederek otelimizin yolunu tuttuk. Yorgunluğu iki saatlik öğle uykusu ile atabildik.

Günün geri kalan kısmını Louvre'a ayırarak yediye doğru Mısırlıların işlettiği bir İtalyan pizzacısında lezzetli bir Pizza & Salata kombinasyonu ile enerjimizi tekrar kazandık. Bu arada günün olayı Louvre'de kahve molası sırasında 10 kuruşun Sıcak Çikolatanın içine zıplamasıydı. Garson abi bizden tekrar para almayarak 1 euroluk bahşişi kaptı.

beşinci gün - antwerpen

2007-12-19T22:11:00.000+01:00

Brüksel'i aşıp rotamızı kuzeye, Antwerpen'e çevirdik.
Laundry'de çamaşır yıkadıktan sonra kahvaltımızı bitirip hazırlandık.
Kombine biletimiz bizi doğruca Antwerp hayvanatbahçesine götürdü.
Yak, zürafa, ayı, kırmızı dudaklı goriller ve penguenlerle dolu bir öğleden sonra.
Meir'de yürüyüp girilmedik H&M bırakmadık. Gizem sonunda tüylü kulaklıklara sahip oldu.
Yemek krizini Panos'ta paniniler ile çözerek Antwerpen merkezini de turlayarak Brüksel'e yorgun argın döndük.
Paris hazırlıkları nedeni ile Sergio'ların evindeki Xmas yemeğine katılamadık.
Duş, sandviç, bavul derken 1'i geçirip kısa bir uykuya daldık.

dördüncü gün - alışveriş canavarlığı

2007-12-18T22:05:00.000+01:00

Salı günü Federal Hükümet binasında toplantım olduğu için hızlı kahvaltının ardından merkeze indik. Gizem Brüksel'deki ikinci yuvası City2 alışveriş merkezinde dolanıp yılbaşı alışverişi ile ilgilenirken ben de Cathy ile 1.5 saatlik toplantıya katıldım. Çıkar çıkmaz şehir turumuzu sürdürdük.
Alışverişe doyup eve döndük.

üçüncü gün - büyük tur

2007-12-17T21:58:00.000+01:00

Brüksel'de yeni bir hafta başadı. Hava soğuk. Evi kombiyi maksimum seviyeye getirerek ısıtıyoruz.
Sabah e-maillerinden VUB'de işlerin karıştığını okuduk. Tim istifayı basarak ayrılmış.
Kahvaltımızı ettikten sonra zeytinyağlı pazı pişridik. Yemeğimiz soğurken sırt çantalarımızı alıp okula doğru yola çıktık. Gizem Riccardo ve diğer İspanyol eküri ile kahve içerken ben Inge ile proje üzerine görüştüm. Gizem 219'a gelip Pinelopi ile uslu uslu oturup beni bekledi.
İşler bittikten sonra trama atlayıp metroya aktararak sırası ile Parc Cinquannataire

Avrupa Birliğ Komisyonunu gezerek merkeze indik. H&M'den kazak alışverişi yapıldı. Bourse'a yakın Frit-kot'a uğrayıp andoleuse soslu patates kızartmalarını miğdeye indirdik ve evimizin yolunu tuttuk.

ikinci gün - dönme dolap

2007-12-16T21:52:00.000+01:00

Brüksel'deki ikinci günümüz leziz bir kahvaltı ile başladı.
Dışarı çıktığımızda soğuk hava ürkütücüydü.
Yine de tram'a atlayıp Gare du Midi'de kurulan sebze pazarına kısa bir ziyaret ederek mandalina, domates, pazı, peynir ve jambon çeşitleri ile sırt çantalarımızı doldurduk.
İstikamet bit pazarı idi. Pazar toplanmak üzere iken kısa bir tur atarak Palais de Justice'e çıktık.
Louise'den trama atlayarak evimizin yolunu tuttuk.
Sandviç keyfinden sonra tekrar merkeze indik.
St Catherine'de Xmas pazarını dolaşıp dönme dolaba bindik.
Gece evde dünden kalan Somon'u yiyip filmledik.

birinci gün - rötarlı trenler

2007-12-15T21:42:00.000+01:00

Bir aylık aradan sonra Gizem'li dünyama kavuştum.
Rötarlı tren yolculuğu ile havaalanına varıp minik Gizem'imi karşıladım.
Tren ile Brüksel'e geliş. Eve yerleşmek.
Tram ile merkeze inip Xmas pazarında dolanış. Marketten somon alıp evde tavada sebzeli somon ve muhteşem bir salata ile sıcacık bir akşam yemeği.

record store cats

2007-12-14T12:40:00.000+01:00

minik kulaklar

2007-12-11T00:14:00.000+01:00

miniklerin minik olur kulakları, elleri, burunları, dudakları, gözleri, kalpleri.
ama büyüktür sesleri, dokunuşları, kokuları, dokunuşları, bakışları, sevgileri...

mono'nun yepyeni henüz isimsiz parçasını dinliyorum ardarda. gözlerimden uyku damlıyor yavaş yavaş. önümde fransızca sözcükler yarınki sınava hazırsızlığımı sürdürüyorum. aklım, kalbim, ruhum o gizem'li dünyamda saklı kalıyor yine bu gece.

miniğim yarın doktoru mutlaka arayacak ve çınçınlar son bulacak.

suratsız

2007-12-09T22:43:00.000+01:00

üşüdüğümde suratsız oluyorum.
kat kat giydiğim kazaklarım, üzerime örttüğüm kalın battaniyem bile ısıtmıyor beni senin kadar.
kışın karanlık oluyor, yıldızlar beni bulutlarla aldatıyor ve ay dede hiç gülümsemiyor.
çocukluğum beyaz yırtık perdeye yansırken ağzımda yarım kalmışlık kalıyor.
gülümsemek istiyorum, sımsıcak ısınmak, yanı başında sana sarılmak, saçlarınla oynamak, gözlerimi kapatıp çocukluğuma seninle dönmek ve hep orada kalmak istiyorum...

uykucu kedi

2007-12-09T00:08:00.000+01:00

s8mm ile çektiğim ilk filmden bir parça. hemen arka sokağımda karşıma çıkan uykucu bir kedi...

yirmi

2007-12-07T21:58:00.001+01:00

tam yirmi ay...
gizemli bir hayat...

vize sonrası

2007-12-07T13:17:00.000+01:00

bir kaç haftadır süren sıkıntılı bekleyiş postadan içerisine vize basılmış pasaportun çıkması ile sonuçlandı.
artık eğlenceli bir şekilde gezi planları programları yapılabilir.
ilk defa yeni yıl öncesi christmas'ı gerçekten eğlenerek ve mutlu bir şekilde geçireceğim.
iki minik kedi brüksel'in, belçika'nın, paris'in ve daha birçok yerin altını üstüne getirecek!

yupppie!!!

barbapapa

2007-12-03T23:06:00.001+01:00

Barbapapa'lar TRT'de Tontonlar olarak yayımlanmış. Hayal mayal hatırlarım. Brüksel'de bir çok ürünlerine ulaşmak mümkün. Hayatı bir Barbapapa ailesi tadında yaşamak istiyorum...

İşte Barbapapa'nın açılış müziği:

elbette orjinali Fransızcası:

Almancası:

ve Hollandacası:

no surprises

2007-12-02T15:35:00.000+01:00

kol saatimi çıkarıp bir kenara atmak istiyorum.
cep telefonunu bir yerlerde unutmak,
alarmının sesini artık duymamak istiyorum.
bir akvaryumun camından yansımak,
bu Pazar gününü sadece seninle,
gizemli yuvamızda sessizce geçirmek istiyorum...

balık kraker

2007-11-25T15:43:00.002+01:00

kediler de balık kraker yer mi?
dün gece rüyama leo girdi ve sehpanın üzerinde duran bir eti balık kraker poşedini kapıp mutfağa koştu patileri ile poşeti yırtıp bir güzel miğdeye indirdi.

cuma şiiri

2007-11-16T12:53:00.000+01:00

çiki çiki çikita
kiki kiki kikita
toto toto totoroooo
lolo lolo etoooooooooooo
gigi gigi gigiiiiiiiiii
leo leo leoooooooooooooooo
bugün bugün cumaaa
lala lala lalaaaaaaaaa

prologue

2007-11-12T12:16:00.000+01:00

bekliyorum. istanbul atatürk dış hatlardaki starbucks'ın en köşesindeki pofidik koltuklardan birinde. insanlar var. bazıları takım elbiseli bazıları kot pantalon tshirt'li. sigara içilmez yazan masaların üzerine tünemiş sigaralarını tüttürüyorlar. dakikalar geçiyor. pencereden güneş sızıyor. az önce inen bir uçak terminale yanaşıyor. kucağıma koyduğum bilgisayarım ısınıp bacağımı rahatsız etmeye başlıyor. türkiye'de halen yasakçı bir zihniyet sansür uygulamaya devam ediyor. wordpress'teki gizemlikedi de artık kendine yeni bir yuva bulmak zorunda kalıyor. ama benim yuvam önemli. gizem'li bir yuvaya sahibim ben. 11 tane gecenin 9'unu geçirdiğim sımsıcak bir yuva. nasıl olduğunu bir türlü anlayamadığım ama beni dünyadaki en şanslı kedi yapan bu olay... mutluluğun tarifini yapıyorum her gece güneş batıp da gülümseyen ay gökyüzüne çıktığında. milyarlarca yıldız bir anda yeryüzüne iniyor biliyorum gözkapaklarım kapandığında. büyük bir sessizlik kaplıyor ve büyük bir mutluluk sağayan o huzur kaplıyor tüm vücudumu. iki bir oluyor. gizemli yuva tamamlanıyor. tek bir dileğim var gözlerim kapanırken o da biran önce bu mutluluğun devamlı olması...